genieten

Teer en rozen

 

 

Bijna, bijna heette Gramolere
“Teer & rozen”

Omdat de moeilijke druif Nebbiolo, waarvan Barolo wordt gemaakt zo af en toe en die af en toe dien je te lezen als: dat ene glas barolo, van die maker met zachte glinsteringen in zijn ogen, dat ene glas barolo, dat je stil laat worden en waarbij je alleen nog maar in het nu kan zijn, dat ene glas barolo, dat je pelle d’oca geeft en heel zachtjes zo mooi fluistert en je omarmt, dat ene glas …

Dat glas dus, heeft vaak een aardse geur (teer) en een heel mooi boeket diepdonkerrode rozen.

Mauro Veglio is zo’n maker.
Zijn barolo Castelletto geeft je zo’n glas.

En, u kent mijn liefde voor woorden ondertussen al wel … woorden uit dit gedicht deden me aan deze fles denken.

I’m not drunk yet, but we haven’t spoken in months now
and I wanted to tell you that someone threw a bouquet of roses
in the trash
bin on the corner of my street, and I wanted to cry
because, because —
well,
you know exactly why.

And, I guess I’m calling because only you understand
how that would break my heart.

Shinji Moon

Geef een reactie