genietenwijnverhalenZonder categorie

Was dit het domste dat ik ooit deed op een proefavond? …

 Jean Marie Guffens 

Woensdagavond 30 september 2015 in de pleisterplaats van Gramolere, wijnen van Jean Marie Guffens op de tafel.

Om 19:00 al komen de eerste 3 gasten aan en ik ontdek dat ik hier in elk geval niet met flierefluiters te maken heb!  Ervaren proevers die weten waar ze het over hebben … als ze onze no nonsens manier van de proefavonden maar fijn vinden denk ik, terwijl ik alvast een glas Au fil du Temps uitschenk.
Yup, de tijd zal wel dwalen, hopelijk zonder te verdwalen.

Marc, Jan, Dirk, Marc, Alois, Annemie, Herman, Nele, Perry … ze zijn er en ze kijken ernaar uit, fijn dit gezelschap!

Waarom een proefavond met wijnen van maar 1 wijnmaker vraag je je misschien af. Dat zal ze wel bedoelen met de titel van dit stuk, beetje dom toch?
Nee hoor, want Jean Marie maakt wijnen uit het "hoge noorden" van Frankrijk – Chablis – tot het zuiden, daar waar je bijna je tenen in de Middelandse Zee kan stoppen – de Luberon.

Maar, die man maakt toch bijna alleen maar witte wijnen? Was dat het domste?
Nope, ook niet.

Waarom alleen Guffens en waarom amper 2 rode en wel 8 witte wijnen?

2 redenen … en een halve

  1. omdat ik zin had een keer te ontdekken of die man nu echt gek is of geniaal
  2. omdat ik een excuus nodig had om een paar van zijn dure Domaine Guffens-Heynen te openen

 

en de halve … omdat ik ook graag ADC huldig – in plaats van de ABD die Bart met onverdroten enthousiasme verkeerdelijk neerpende 🙂 –

Chardonnay

 

Wat was dan het domste?
We proefden wijnen van €6,50 – het beginnetje tot €58,50 – the last one. Eén van DE regels bij wijn proeven is: wit voor rood maar vooral ook, goedkoop voor duur.

Want, enfin, zo zou het toch moeten zijn, hoe duurder de fles hoe complexer de wijn, hoe langer de afdronk, hoe meer impact de fles op je smaakpapillen heeft.
Nooit, maar echt nooit zet je een goedkope fles na een veel duurdere als handelaar, dat is pure suicide. Want de kans dat de eerder lekker gevonden goedkope dan gereduceerd wordt tot een wijn die echt het kopen niet waard is, is behoorlijk groot.

En JA, dat is wat ik deed. Omdat Alois halverwege de avond vroeg of hij de Au fil du Temps nog een tweede keer kon proeven.
Dus, met toch wel een beetje angstzweet in mijn vingers – nooit een aanrader als je wijn uitschenkt – en met een klein hartje ging ik voor een tweede fles Au fil du Temps nadat we de toppers uit de Bourgogne geproefd hadden.
Ik fluisterde nog even "jij klein opdondertje, ik weet wat je waard bent, maar je gaat het nu moeten opnemen tegen de duurste flessen van grote broer Domaine Guffens-Heynen. WEER JE PEDOMME! En ik dacht bij mezelf: Laat dit niet het domste zijn dat ik ooit op een proefavond deed.

 

Uitschenken en dan het oordeel afwachten van mensen die toch wel ervaren proevers zijn.. Kan een fles van €6,50 nog echt plezieren als men net verwend is geweest met Bourgogne's fijnsten (€45,85 en €58,50)?

Ruiken, walsen en ik zag bij iedereen een glimlach en toch wel wat verbazing. WHOW! en ook na het proeven was het verdict unaniem. Dit is echt wel een TOP-fles van €6,50 want het glas is als een statig meisje op hoge hakken. 't Is niet omdat ik klein ben dat je mij moet onderschatten.

Trots was ik op deze kleine opdonder en ik wil nog graag vaak verdwalen in de tijd … dank Jean Marie Guffens, voor mij ben je gek EN geniaal.
 

Geef een reactie