wijnverhalenZonder categorie

Had ik deze klant maar in de winkel gekregen en een itchke

Een paar uur na een smsje “zin om te komen eten” zat ik gisterenavond aan tafel met twee hele schone madammen. Met bubbels van Bodega del Fin del Mundo in het glas, hapjes op tafel en een roodgloeiende ondergaande zon kreeg ik dit verhaal.

Ik mocht het gebruiken … Tx meid!

Het verhaal … over de zoektocht naar een kadootje voor iemand waarvoor het leven net iets te rauw schuurde. Wat had ook ik haar graag in mijn winkel gehad met deze vraag: “Ik ben op zoek naar een paar wijnen om het leven van iemand die ik koester een beetje zachter te maken, kan je me daarbij helpen?”

Pelle di occa 🙂 Vier flessen werden het, de eerste was als een strijdkreet – vergeef me dat ik de naam niet meer weet – de tweede spelde m a n – tja, ’t was dan ook voor een man – de derde zei “enjoy” – omdat ook al doet het leven soms pijn, er altijd wel iets moois te vinden is – en de laatste tittelde (denk ik toch als ik diep in mijn geheugen graaf) proza – omdat samen een verhaal maken zo mooi is -.

Maar zo schoon vond ik dat, niet alleen omdat dit wel heel erg een “geschenk met aandacht” was maar ook omdat het me vertelde dat wijnen een klein gedicht in een doos kunnen worden. Het troostende van poezie, schreef Herman de Coninck daar ook al niet over?

Diep in de nacht toen ik naar huis reed, wandelde ik in gedachten langs de paletten bij Gramolere. Dwalend doorheen de tijd – Au fil du temps – heb je altijd de keuze om – La vie en rose – te zien, en wat er ook gebeurt, leef, leef met – Pasion – en koester voor het volle pond die – Chambre d’Amour -. 

Ik ga dat eens allemaal in een doosje stoppen en daar een heerlijke prijs voor maken. Als een kadootje met aandacht !

Dank je lieve meid dat ik dit verhaal mag delen en voor de inspiratie x

Dank ook voor de lange, lekkere en fijne avond waar er ruimte was voor woorden die ertoe doen. Over het leven en boeken en pijn en verdriet, maar ook hoop en veel liefde. Over kinderen en grenzen stellen en zacht zijn voor mekaar en voor jezelf. 

Ik schrijf dit met een glas Guffens naast me, wees gerust, de fles en het glas staan ondertussen koel in de schaduw. Want zoals de tittel belooft, ik heb nog een itchke 🙂

De afgelopen maanden werd ik een aantal maal getrakteerd op de vaststelling dat ik mijn emoties teveel aandacht geef. Nee, ik ga niet ontkennen dat ik “hoog gevoelig” ben, al heb ik niet graag een label op mijn lijf geplakt … daar ben ik te gevoelig voor 🙂

Zelden echter wordt mij dat gezegd als ik enthousiast vertel, zacht omarm, met aandacht luister, graag probeer empathisch aanwezig te zijn … Meestal volgt dat als mijn woorden getuigen van hoe ook bij mij het leven soms rauw schuurt, hoe,ik worstel en soms mezelf verlies. Hoe hyena’s soms vechten in mijn hoofd en wolken stof veroorzaken waardoor het leven niet straalt in volle zon maar troebel lijkt. 

Gramolere echter ontstond net uit ervaringen met wijn, intens gevoeld en de noodzaak om dat te mogen delen. Uit die paar glazen wijn die mij zo ontroerden dat tranen zacht een spoortje achter lieten als teken van WOW, hoe schoon is dit … 

Om kort door de bocht te gaan, Gramolere is een kleinhandel in wijnen met een verhaal, maar vooral ook met wijnen die willen raken. Mijn manier om jou een verhaal voor te lezen en misschien het leven een beetje schoner te maken.

Als je je daarin kan vinden dan heet ik je van harte welkom om de wijnen (en mij) een keer te ontdekken.

kt

Geef een reactie