genietenjust for funZonder categorie

vijf jaar …

Terra Remota
 

Deze fles stond een beetje verloren in de stock. Beetje een weesje eigenlijk want mijn leverancier voert deze Bodega niet meer in, vandaar dat ik ze zaterdagavond in mjn handtas stopte,  zal ik u wel koesteren hoor!

Op zondag is het huis stil – zonen en drones en een wedstrijd waar ze naartoe gaan – tijd voor een nieuwsbrief in gezelschap van deze Terra Remota Caminante.

Het is te lang geleden dat ik deze wijn proefde, en als ik het jaartal zie slaat de angst mij toch een beetje om het hart. Wit en VIJF jaar … is er een kans op overleven?

Terra Remota of afgelegen plek in t nederlands. Die afgelegen plek is de Emporda regio in Catalunya, Noord Spanje. Marc Bournazeau en zijn vrouw Emma vielen in liefde met dit stukje aardkloot en besloten hier hun "wijn speeltuin" te bouwen.

Neem een kijkje op hun site: die bunker ziet er misschien wat streng uit, maar de wijnmakerij is een pareltje van tedere aandacht voor het wijn maken. Ga niet af op de buitenkant 🙂 les voor veel in dit leven.

Hun doel: een zoektocht naar perfectie in kwaliteit en met het uiterste respect voor de natuur.

Aangezien de fles ondertussen bijna leeg is en ik niet gespuwd heb … heel kort de technische gegevens

  • 50% Garnacha Blanca – 35% Chardonnay – 15% Chenin Blanc
  • organische wijnbouw
  • met de hand geoogst in kistjes van 10 kilo
  • zachte persing van de druiven
  • als de fermentatie is gestart een zachte verhuis naar eiken vaten – deels nieuw, deels 1 jaar oud
  • sur lie gedurende 6 tot 8 maanden
  • 12 000 flessen

en dan mijn woorden over deze Caminante*

Vijf jaar is lang, zeker voor witte wijn. In die vijf jaar kan er heel wat stuk gaan en ik weet niet hoe lang ze al in de stock staat. Misschien is ze wel boos om al dat vergeten van mij. Toch herinner ik me de eerste proefsessie van deze wijn. Als een tedere omarming die net iets langer duurt dan je verwacht. Maar die je koestert. En waarbij je stilletjes denkt "zo hoort het te zijn, dit is zo juist"

Geeft een glas mij na vijf jaar diezelfde ervaring? For me to know, for you to wonder 🙂 Kom het me maar eens vragen ! 
* Antonio Machado's "Caminante no hay Camino" het gedicht als inspiratie voor de naam
 

Wayfarer, there is no path
Wayfarer, the only way
Is your footprints and no other.
Wayfarer, there is no way.
Make your way by going farther.
By going farther, make your way
Till looking back at where you’ve wandered,
You look back on that path you may
Not set foot on from now onward.
Wayfarer, there is no way;
Only wake-trails on the waters.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *