genieten

Hoe 2011 mij vroeg een bekentenis te doen …

YUP, met het schaamrood op mijn wangen 🙂

ik moest aanbellen bij mijn buren …

Mauro Veglio Barolo 2011 … een wijn zo’n vijf jaar en een paar maanden geleden geoogst in La Morra. Yup, vijf jaar geleden 🙂 Een jaar met betekenis en niet alleen omdat 1+1 die 2 is die ervoor staat. Of omdat ik al 2 jaar niet in Piemonte raakte.

Dank dat je me in mijn gekke woordenhinkelspel volgt trouwens!

Bijna, bijna heette Gramolere
“Teer & rozen”
Omdat de moeilijke druif Nebbiolo, waarvan Barolo wordt gemaakt zo af en toe  -en die af en toe dien je te lezen als: dat ene glas barolo, van die maker met zachte glinsteringen in zijn ogen, dat ene glas barolo, dat je stil laat worden en waarbij je alleen nog maar in het nu kan zijn, dat ene glas barolo, dat je pelle d’oca geeft en heel zachtjes zo mooi fluistert en je omarmt, dat ene glas …

Dat glas dus, heeft vaak een aardse geur (teer) en een heel mooi boeket diepdonkerrode rozen.
Mauro Veglio is zo’n maker.
Zijn Barolo’s geven je zo’n glas.
En, gisterenavond had ik zin om Teer & Rozen alle eer aan te doen want als ik 5 jaar in de tijd zou kunnen teruggaan dan …

Fles in mijn handtas en huiswaarts en toen … toen trok ik alle schuiven in de keuken open, rommelde me een ongeluk. Doorworstelde mijn handtas – hoe klein je die ook koopt, bij mij is dat toch altijd chaos – en die andere handtas.
En toen … moest ik vaststellen dat ik GEEN KURKENTREKKER in huis had.

En toen … moest ik aanbellen bij mijn buren. Ja, met het schaamrood op mijn kaken, wetende dat ze me nu echtentechtwel voor altijd tot het “hopeloos chaotisch deel van de mensheid” zullen bestempelen.
Want wie o wie met zoveel liefde voor wijn heeft er in godsnaam geen kurkentrekker in huis. Terwijl ze er altijd wel minstens 1 in haar handtas heeft 🙂

Ik weet dat er andere manieren zijn om een fles te openen.

Maar als ik ooit voor je deur sta met dat schaamrood en een fles in mijn handen,  doe dan maar open, want je krijgt van mij een glas in ruil voor redding bij mijn chaos.

2011 het jaar waar ik op 1 oktober op weg naar “nog gauw een stokbrood halen voor bij de pasta en de mosseltjes voor mijn gasten” van mijn fiets gereden werd.
De rest is history zoals dat dan zo schoon uitspraakt. En een dag geleden heb ik geleerd van minstens 2 kurkentrekkers in mijn handtassen te stoppen en dat ik HEERLIJKE BUREN HEB. (dat laatste weet ik al een tijdje hoor)

A presto!

Als je geniet van deze woorden, dan hoor ik het graag
Als je wijnvragen hebt ook! NATUURLIJK

 

Geef een reactie