cursusgenietenRooDwijnhelden

WIJNHELDEN – de druif & Chianti

Twee sterren Restaurant met Sergio Herman … ik ken ze niet allemaal, die sterren, maar de sterren weten ook niet allemaal iets van wijn 🙂

 

Ik zapte er voorbij en YIEHAAAAA, mijn tenen krulden, mijn huid tintelde, mijn bloed stolde … 100% sjiantidruif
AAAARGGGH, en ik weet dat met mij een aantal anderen net hetzelfde ervoeren.

Omdat ik graag voorkom dat de helft van mijn klanten een wijn van die druif vraagt
– en zo tenen, huid en bloed … –

lieve lieve wijnhelden, de Chianti – druif heet SANGIOVESE

 

De hoofdrol: Sangiovese aka Prugnolo Gentille, Morellino, Brunello, Nielluccio

  • hoog in zuren aka soepele en sappige wijnen
  • hoog in tannine aka een wijn met een beet
  • meestal licht van kleur in je glas aka eerder baksteen-kleur
  • gematigd in body aka mondvullend maar niet mond-overrompelend 🙂
  • smaak aka een beetje afhankelijk van de wijngaard en de wijnmaker, lees lager

Als ik Sangiovese lekker vind, wat lust ik dan waarschijnlijk ook? Ga dan eens voor een Pinot Noir of een Nebbiolo.

Het podium: Chianti Classico, Montalcino, Vino Nobile di Montepulciano

  • Het hart van Chianti vind je tussen Firenze en Siena – die zwarte haan, dat was geen knapperd maar wel een vree wijze.
    Wil je zeker zijn van een Sangiovese met geschiedenis, ga dan voor een Chianti Classico DOCG.
  • Brunello; “klein bruintje” zeggen ze in het Zuiden van Siena tegen Sangiovese. En zo doen de Italianen waar ze zo (h)eerlijk in zijn.
    Chaos ten top. Want ja, die Brunello di Montalcino da´s eigenlijk Sangiovese di Montalcino.
    En klein is al even misleidend, want dit is Sangiovese die met zijn spierballen rolt. Minimum 5 jaar waakt de wijnmaker over de flessen voor ze de kelder uit mogen. Dan pas kan je er langzaam van genieten.
  • Nobile … nobele wijn, van de nobele druif Sangiovese – hier onder haar artiestennaam Prugnolo Gentile – voor nobele mensen. Yup, Vino Nobile di Montepulciano. Waarbij Montepulciano het schitterend hoger gelegen dorpje is in Toscana en niet de druif uit Abbruzzo.

Zoals een acteur elke avond weer, hetzelfde stuk met andere accenten en emoties speelt – een ander podium, een ander publiek, –  zo heeft ook Sangiovese, afhankelijk van waar ze staat andere nuances en aspecten. Soms toont ze zich flirterig en kriekenknisperend fris, dan weer zacht als donkerrood fluweel dat je mond haast streelt.

Het verhaal: Sanguis Jovis.

In het Vlaams heet dat: het bloed van Jupiter (Jovis) De Romeinen kenden hem als de koning van de Goden.
Zo is ook Sangiovese een beetje een koning onder de Italiaanse druiven. Als je in het land van 400 tot 1000 verschillende druivenrassen erin slaagt om 10% jouw domein te noemen, dan ben je een oppergod.

Niet de makkelijkste en ze rijpt laat, maar het is ook een heel JOVIale druif 🙂 in het glas proef je de plek waar ze stond en de hand van de wijnmaker.

 

Bij deze, Sangiovese heeft vele namen, maar niet Sjianti. En… wees niet ongerust, ik vergeef het je als je naar deze druif vraagt. Maar iedereen die dit leest, koester ik en noem ik absoluut WIJNHELD!

 

Geef een reactie